Pro-anti

Mensen die onnodig veel lawaai maken. Mensen die hun winkelkar in het midden van ‘t gangpad laten staan. Mensen die sjorren aan de riem van hun hond die z’n gerief probeert te doen. Mensen die nooit stilstaan bij de grootte van het bestaan, en de nietigheid. Mensen die te veel nadenken over de grootte van het bestaan. Mensen die normale stiltes ongemakkelijk moeten maken door men er op te wijzen. Mensen die zich scharen achter stroman-argumenten. Stromannen.

Mensen die denken te weten wat hipsters zijn. Mensen die denken diepzinnig te zijn. Hypocrieten. Mensen die een geestelijke stoornis hebben trendy vinden. Mensen die wietroken als identiteit bestempelen. Mensen die hun kinderen alles laten doen wat ze willen. Fat-acceptance. Overmatig tot uiting gebrachte overgevoeligheid. Helicopter-ouders. Mensen die constant anderen bekritiseren. Hypocrieten.

Mensen die opstaan en denken: dit wordt weer een mooie dag. Mensen die aan het eind van de roltrap blijven dralen. Mensen die niks met konijnen hebben. Mensen die vinden dat we iedereen maar moeten accepteren en tolereren. Mensen die hun seksuele gedachten constant moeten uiten. Mensen die alleen grappen ten koste van anderen maken. Mensen die tieten niet esthetisch aanvaardbaar vinden. Mensen die zeggen “Mijn partner en ik…”

Mensen die uit angst voor wat anderen denken, nooit alleen naar de bioscoop of uit eten zouden gaan. Mensen die traag lopen, voetpaden blokkeren, niet op hun omgeving letten. Mensen die te veel met sociale media bezig zijn. Mensen die het nut er niet van in zien. Mensen die ordinaire en burgerlijke statements maken op Facebook. Mensen die zeggen: “Frankrijk, je was geweldig!” Mensen die zeggen: “Je moet gewoon jezélf zijn.” Mensen die zeggen: “Het komt allemaal wel goed.” Mensen die zeggen: “Dat kan ook alleen jou overkomen.” Mensen met luxeproblemen. Hypocrieten.

Mensen die voorrang geven terwijl het niet hoeft. Mensen die zeiken over vroeger en zeggen dat ze geboren zijn in de verkeerde tijd. Mensen die niet bewust zijn van hoe ze overkomen of enig moment stilstaan bij wie ze zijn. Social Justice Warriors. Zogenaamde “Contrarians.” die altijd tegen de consensus zijn. Slacktivists, die zich aanmelden bij “Vluchtelingen welkom”-Facebookpagina’s om te laten zien hoe goed bezig en tolerant ze zijn. Misschien zelfs thuisblijven, met hun biologisch afbreekbare overtuigingen, en glutenvrij moreel plichtsbesef.

Wandelende KONY 2012 Flashbacks, die klikken voor ze denken, als de titel maar pakkend is. “Tolerant zijn is trendy en iedereen moet zien hoe tolerant ik ben.
Tenzij het in de weg komt van dingen die ik nu wil doen, zoals afrukken, of links inhalen.” Counter-slacktivists die ze bekritiseren maar zelf geen verschil uit willen maken. Mensen die teveel buzzwords gebruiken. Hypocrieten.

Mensen die zich met sullige argumenten verhullen achter vrijheid van meningsuiting, alsof dat je mening waarde geeft. Mensen die dingen niet doen uit angst dat het niet bij hun gender past. Mensen die onbeleefd zijn tegen horecapersoneel. Mensen die bij voorbaat voor of tegen de politie zijn. Mensen die niet alleen durven te zijn met hun gedachten. Die niet nadenken voor ze iets doen of zeggen. Zich niet kunnen verplaatsen in een ander. Mensen die niet objectief twee kanten aan een zaak kunnen zien. Mensen die constant over andere mensen praten.
Hypocrieten.
Mensen die dingen blijven herhalen.
Mensen met huisgenoten die hun afwas in de wasbak zetten.
Mensen die ik niet begrijp.
Mensen waarmee ik nooit een connectie krijg.

Dit alles is terug te lezen in mijn nieuwe roman “Hitler had gelijk.”