Dwalen

Mijn nachtmerries zijn meer enerverend dan het echte leven. Uiteraard zijn ze een weerspiegeling hiervan. Mijn dromen zijn claustrofobisch en lang. Ik droom over verdwaald zijn in een stad die lijkt op verschillende steden die ik half herinner. Ik moet thuis komen en ben uitgeput. Ik loop, ik neem de bus, ik moet overstappen, ik neem de trein, ik zoek mijn fiets, ik moet geld pinnen voor een kaartje, en ik raak weer verdwaald. Ik kom nooit echt thuis. Laatst besloot m’n brein er nog een schepje bovenop te doen. Ik kom hier om te slapen godverdomme, dacht ik.

Ik kon teleporteren, zie je. Er waren speciale teleportatie-punten waar je in een ander bewustzijn kwam, een lucide droom ruimte. Het bestond uit lange gangen die op de loopbrug van een treinstation leken. Je kon er zweven, dingen creëren en aan je pik sjorren, het maakte allemaal niet uit. Na verloop van tijd kon ik geen terugkeerpunt meer vinden. Mensen om me heen hadden hetzelfde probleem. Ik merkte dat de gesprekken en mensen heel helder waren, en de omgeving levensecht en gedetailleerd. Dromen zijn niet echt, maar je maakt wel alles echt mee. Ik kon door ramen kijken naar het normale droomniveau, hetgeen bestond uit een oneindige oceaan.

We liepen maar door. De gangen liepen in een rondje. We dachten dingen te herkennen, maar het was schijn. Ik herkende vrienden van me. Al onze kleding was doordrenkt, nat. Waarom? Mensen in felle hesjes begonnen te verschijnen, en ze vielen de dwalers lastig. M’n neus en keel werden dichtgeknepen. Ik wil niet meer. Ik wil wakker worden. “Dat kan niet meer” zeiden de kwelgeesten in felle hesjes. “Jullie zijn erg onderkoeld geraakt, er was een vloedgolf. Jullie worden niet meer wakker.” Ik begon door te krijgen dat er iets ergs was gebeurd, ook al kon ik het me niet meer herinneren. Ik en de mensen om me heen waren verdronken. Nu waren we gedoemd om door deze gangen te dwalen, op zoek naar een uitweg.

Ik kan al mijn dromen herinneren. Ik droom iedere nacht hetzelfde, behalve deze. Ik was er van overtuigd dat ik in het purgatorium beland was. Herhalende of zeer sterke dromen betekenen iets. Daarom moet je altijd luisteren als iemand een droom aan je vertelt. Het is ongefilterde symboliek. Voor je ‘t weet vertelt iemand in droomtaal aan je over seksuele trauma’s of onvertelde geheimen. Toen ik negen was heb ik een kaart gemaakt van mijn droomwereld, gezien ik op steeds dezelfde plaatsen terecht kom. De overlappende werelden duiden op verschillende overlappende betekenissen. In m’n droom werkt de kaart niet meer, ik ben overgeleverd aan de oneindigheid. Ik hoop dat ik niet meer dood ga. Ik blijf liever gewoon verdwaald.

 

Advertisements

One thought on “Dwalen

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s